Érase unHa vez unHa nENA CHamadacaperucita

UnHa mañÁ desolSAÍu da súa casa levando unha cesta con confitura, leite e pasteis para a súa avoa que estaba enferma e vivía no medio do bosque.

PoLO CAMIÑO DO bosque ,a pequenacaperucitaencontrouse colobo

QUE A ENGANOU PARA IR POLO CAMIÑO MAIS LONGO E ASÍ CHEGAR ANTES A casa DAavoa.

o loboentrou na casa da avoa PARA COMELA, PERO ela de un salto escondeuse  

no armario.

o lobodisfrazouse deavoae meteuse na cama, esperando a que chegaracaperucitapara comEla.

Cando por fin chegóucaperucitamoi asombrada, dixo:

- caramba! avoaque ollosmais grandes tes.

- Son para verte mellor, pequeniña.

-caramba! avoaque orella orellamais grandes e peludas que tes.

- Son para oirte mellor caperucita.

- pois! avoaque  bocaTAN grande tes.

- ¡¡¡ É para comerte mellor!!!

De un salto, o lobolanzouse sobre caperucita que asustada, saÍU pitando e gritando:

¡¡¡socorro!!!, ¡auxilio!!!, que a miña avoa TRAGOUNA O LOBO.

POR SORTE, PASABA POR ALÍ UN cazadorE O SEU can.

RApidamente O  cazador  coLLEU AO LOBO POLAS orella orellaE DEULLE O SEU MERECIDO POR ASUSTAR Á avoa E Á PEQUENA caperucita

  E fOI tan grande O escarmento que NUNCA MAIS volvEmos a saber dO lobo

 

E

 

¡¡¡ colorín coloRETE,

POLA chimenea ESCAPOU UN foguete !!!

 

fin.