CANTOS DE NADAL

Os Cantares de Nadal, Cantares de Aninovo e os Cantares de Reis, foron a desculpa perfecta para faceren unha noite de alegría, de acompañamento, de ilusión... para moitos dos galegos e galegas que tiveron a súa vida no rural.
Xosé Luís Rivas Cruz (MINI) e Baldomero Iglesias Dobarrio (MERO), coordinaron a recollida de Cantos de Nadal por parte de diversos colexios galegos, e dirixiron un vídeo - libro con esta recolla, editado por Ophiusa co patrocinio da Consellería de Educación e Ordenación Universitaria (Dirección Xeral de Política Lingüística)
Na escolma que aquí se ofrece, aparecen cancións galegas ou “galeguizadas”, todas pertencentes á nosa tradición, froito desta recolla, que garante a súa pervivencia.
(Maior información: “A CARÓN DA ESCOLA” - OPHIUSA)
![]() As festiñas do Nadale
As
Festiñas do Nadale,
El
ánghel subió a los cielos,
|
Os Maitines
Caminaban
a Belén-he
En la
almena mayor
|
A esta puerta llora un niño

A esta puerta llora un
Niño,
Más bonito que un sol bello,
el dice que tiene frío,
el pobrecito extranghero.
-Pues dile que entre,
se calientará,
porque en este pueblo,
no hay caridad.
Entra el Niño y se sienta,
y se pone calentando,
le pergunta la patrona,
de que pueblo y de que patria.
-Mi madre es del cielo,
mi padre también,
yo soy de la Tierra,
camino a Belén.
-Hace la cama a este Niño,
con amor y con primor
-No quiero cama, señora,
que mi cama es un rincon,
desde que nací,
hasta que en cruz muera,
ha de ser así.
La Madre busca a su
Hijo
por los pueblos y las plazas.
A todos cuantos hallaba,
i-a todos les perguntaba:
-¿No habreis visto
el sol de los soles,?
el que nos alumbra
con sus resplandores.
-Deme las señas, Señora,
Por ver si lo encontramos.
- Blanco es como la nieve,
rojo, como el sol dorado;
tiene sus cabellos,
sus ojos y labios,
tiene sus mejillas,
como el sol dorado.
Nel medio de los doctores,
el Niño se despidió:
-Vamos a la Iglesia,
allí es mi casa,
a donde van todos,
a darme las gracias.
|
Imos levar unha pouca roupiña
Imos levar
unha pouca roupiña
|
Vamos todos xuntiños
Vamos todos xuntiños
|
Cantos de Reis
Antes da uniformización de boa parte dos nosos costumes diarios, o tempo de Nadal en Galicia vivíase dun xeito ben distinto. Un xeito propio de ver e sentir o mundo, de vivilo, unha maneira distinta de facer e transmitir a cultura milenaria. E unha desas tradicións que nos facían distintos e singulares eran os Cantares de Reis.
Chamados nalgúns lugares da nosa xeografía como reises ou
aguinaldos, eran pequenas composicións cantadas sen acompañamento que os
habitantes dos lugares e parroquias entoaban divididos en dous grupos e que
narraban a historia do nacemento do neno Xesús e a chegada dos reis Magos
cos seus agasallos.
Estas composicións adoitaban presentar tres partes: a petición de licenza
para o canto, a cantiga narrativa propiamente dita e finalmente, a petición
de aguinaldo, que normalmente consistía en doces ou diñeiro. E tamén, en
moitos lugares, aparecía a figura máxica do gaiteiro interpretando xotas e
muiñeiras para abri-la festa.

|
Canto de Reis
Día de
Reis, día de Reis, e tíreme unha peseta.
A ese
señor Tomás,
|
Canto de Reis
Cuatro
nobles somos Les contesta
Herodes
|
Ahí vienen los Reyes
Ahí vienen
los Reyes También le
pedimos, |