Este proxecto docente parte dunha práctica de Imaxe Fotográfica, que foi medrando e incorporando non só outras facetas do mesmo módulo senón tamén outros que a viñeron a complementar, converténdoa no proxecto multidisciplinar qué é agora.

A PRÁCTICA ORIXINAL

A idea orixinal xurdía asociada a unidade didáctica das substancias fotosensibles e a súa relación coa luz. Para experimentar este feito os alumnos habían de comprobalo por si mesmos realizando uns fotogramas (pegadas de luz que deixan os obxectos sobre o papel fotográfico).

Comprender que hai certas sustancias que se transforman coa acción da luz é algo ben sinxelo, como o é tamén o feito de que canto máis luz lle de máis transformación se dará. Está é basicamente a explicación do efecto fotoquímico, unha das bases da tecnoloxía fotográfica. Non resulta complexa. A elaboración de fotogramasaportalle un matiz enriquecedor; como se dos precursores fotógrafos-químicos se tratase, os alumnos/as podían descubrir a partires dos prantexamentos que eles mesmos se impoñan, a acción da luz sobre os distintos materiais cos que experimenten, algodóns, telas, xabróns, maquillaxe.... Ademais do efecto fotoquímico esta práctica introducía dun xeito moi somero o concepto de exposición.

O FENÓMENO DIXITAL

Debido a importancia da fotografía dixital no mundo contemporáneo entendimos, dende o módulo, había que darlle á fotografía dixital a entidade que merecía. Procurouse introducir a fotografía numérica sempre co seu equivalente analóxico (serva de exemplo o par revelado en analóxico e curvas en Photoshop). Despois de cavilar moito chegamos á conclusión de que esta práctica (os fotogramas) tiña o seu trasunto no dixital a través das imaxes obtidas directamente a través do escáner (decidimos chamalos escanogramas).

Así como é moi doado atopar documentación sobre os fotogramas, non só de exercicios senón de referencias históricas que apoien a ensinanza os escanogramas supuñan un territorio virxe tanto por parte dos alumnos como pola nosa parte como profesores.

Esta actividade se fixo durante dous anos simultaneando o feito analóxico e dixital. A pesares que de primeiras o experimentar co escáner lles resultaba menos atractivo o traballo que realizaban nel eran infinitamente superior ao obtido no laboratorio. Ademais, vencidas esas primeiras reticencias, os alumnos demostraban un grande interés polo traballo co escáner pola facilidade de uso e a comodidade que lles supoñía o feito de poder continuar a tarefa na casa.

A outro nivel a potencia das imaxes levounos a pensar que era unha pena que ficasen coma unha actividade máis foi por isto polo que para este curso decidimos prolongar esta actividade e darlle a repercusión merecida.