Blog

Os contidos que atopas aquí son os presentados no mes de setembro de 2007 ós Premios a Recursos Educativos para a Sociedade da Información, e corresponden a un recurso publicado noutro servidor dende o mes de xullo de 2007.

Ó tratarse dun contido dinámico, realízanse actualizacións frecuentes.

Se queres acceder ós contidos actualizados vai a:

www.tecnoloxia.org

“Qué pesados coas unidades!” deben de pensar moitos alumnos e alumnas cando insistimos en que as indiquen correctamente. Pero é que non é para menos. Aquí vai un exemplo das consecuencias que pode ter non indicar correctamente as unidades de medida:

En setembro de 1999 a sonda espacial Mars Climate, enviada pola NASA para manterse na órbita de Marte e estudiar o seu clima, estrelouse contra a súa superficie e quedou completamente estragada. Segundo fontes da NASA, o desastre debeuse a un erro nas unidades dos datos que se subministraron ao ordenador de abordo.

Resulta que na construcción participaron empresas diferentes, e utilizáronse distintos sistemas de unidades para o deseño e construcción da sonda espacial e para a programación dos sistemas de navegación. No primeiro caso os datos viñan expresados no sistema inglés de unidades (pés, millas, libras, …) mentres que no segundo caso utilizouse o Sistema Internacional de Unidades (metros, kilogramos, …)

Os datos e cálculos que fixo a empresa encargada do deseño da sonda espacial (sistema inglés) foron enviados á empresa encargada de programar os sistemas de navegación (que utiliza o sistema internacional), pero ¡grave erro!, os datos enviáronse sen especificar as unidades de medida utilizadas, e a segunda empresa interpretounos como se estiveran expresados no S.I.. O resultado foi que os ordenadores da nave realizaron uns cálculos erróneos e situaron a nave nunha órbita equivocada, o que provocou o desastre.

Fonte: El rincón de la ciencia

O Rensselaer Polytechnic Institute dos Estados Unidos acaba de presentar unha pila eléctrica que ten forma de papel. Trátase dunha batería constituída por un 90% de celulosa e un 10% de nano-tubos de carbono que serven de electrodos e transmiten a electricidade.

Pódese usar como fonte de enerxía en calquera aparello que se nos ocorra, pero con innumerables vantaxes: funciona cos electrólitos naturais existentes no sangue e suor dos seres vivos (útil para implantes médicos como marcapasos), é ultralixeira, extremadamente fina e flexible, e funciona a temperaturas extremas. Ao contrario que as pilas e baterías convencionais, altamente contaminantes, a pila de papel é facilmente biodegradable e non contén ningunha substancia química tóxica.

Fonte: Código cero

Hoxe saíu unha nova sobre dous novos satélites que vai construír España. Isto fíxome preguntarme cántos satélites hai en total arredor da Terra. Navegando por internet atopei que segundo unhas estatísticas da NASA no ano 1994 había un total de 23000 satélites en órbita. Supoño que 13 anos despois, e dado o gran avance das tecnoloxías da comunicación nesta última década, o múmero de satélites será moitísimo maior hoxe en día.

Hai unha aplicación applet da NASA que permite ver en 3D a posición actual de moitos satélites, a súa órbita, o seu nome. Paréceme curiosa.

Pero non todo son satélites en funcionamento. Só o 5% dos obxectos que temos en órbita son satélites activos. O resto é o chamado lixo espacial, contituído por satélites inactivos, naves espaciais e fases de cohetes, fragmentos de satélites, e algún que outro destornillador perdido por un astronauta. Estímase que hai arredor de 2000 toneladas de obxectos artificiais a menos de 2000 km da Terra.

Podes saber algo máis con esta aplicación flash do xornal El Mundo.

Neste sitio pretendo ir colocando todo o material que teño feito e que anda espallado por diversos sitios de internet, ademais de ir ampliándoo e ir subindo novas cousas.

De momento empezamos co Blog e pouco a pouco iranse abrindo novas seccións con información e recursos sobre os bloques de contidos de Tecnoloxía da ESO e do Bacharelato.

Espero que vos sexa de utilidade.