![]() |
![]() |
![]() |
|||||||||||||||||||||||||||||||||
![]() |
![]() |
||||||||||||||||||||||||||||||||||
parvo -a |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
parvo -aadx. 1. Que ten ou demostra pouca intelixencia ou disposición. Un rapaz ben parvo. SIN. babeco, bobo, boubexo, boubo, cretino, estúpido, fato2, fatuo (culto), idiota, imbécil, paiolo, panoco, papón.ANT. intelixente, listo.CF. pánfilo, paspán. 2. Que ten atraso intelectual, cunha intelixencia equivalente á dun neno de entre sete e doce anos. Un rapaz parvo. 3. Que se deixa enganar facilmente ou non sabe sacar proveito dunha situación. Colle o que che dou, non sexas parvo. SIN. fato2, idiota.ANT. astuto, listo. 4. Que resulta molesto, inoportuno, etc. [persoa, cousa]. ¡Que parvo é! SIN. cretino, estúpido, idiota.Foi unha situación parva. Unha discusión parva. SIN. estúpido, fato2, idiota. |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Diccionario da Real Academia Galega | |||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Diccionario da Real Academia Galega. 1ª Ed. A Coruña: RAG, Novembro 1997 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||